4G بله یا خیر،مسئله این است! 

در نظر اول، شاید نوشتن از نسل چهارم شبکه‌های مخابراتی، آن هم در حالی که به تازگی و البته به شکل محدود نسل سوم در ایران به راه افتاده، کمی ناموجه جلوه کند. ولی آشنایی با پیشرفت‌هایی که دیر یا زود راه خود را به هر کشوری باز خواهند کرد، و در این مورد خاص تکنولوژی 4G که می‌تواند شبکه‌های اینترنت کابلی را کاملاً از دور خارج کند، خالی از لطف نیست. پس در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا بیشتر با این نسل انقلابی شبکه های مخابراتی آشنا شوید.

از بین تمام اصطلاحات گیج‌کننده‌ای که این روزها در بازار مصرف شنیده می‌شود، احتمالاً گنگ‌ترین مورد، 4G است که برای توصیف یک نسل جدید و بسیار پرسرعت تبادل اطلاعات موبایل (cellular data) با استفاده از تلفن‌های هوشمند،‌ تبلت‌ها و سایر دستگاه‌ها به کار می‌رود. موضوع به نظر ساده می‌آید، ولی (در امریکا) گونه‌های مختلفی از 4G وجود دارد و ادعاهای مختلفی هم مطرح می‌شود. AT&T مدعی است که «بزرگترین شبکه 4G کشور» را دارا است. T-Mobile هم می‌گوید که «بزرگترین شبکه 4G امریکا» را دارد. Verizon ادعا دارد «سریع‌ترین شبکه 4G امریکا» را دارد و البته Sprint هم می‌گوید که «اولین شبکه 4G» را دارد. 

با این حال از نظر برخی کارشناسان، تکنولوژی استفاده شده توسط T-Mobile و نیز بخش بزرگی از شبکه 4G متعلق به AT&T،‌ در واقع 4G «واقعی» به حساب نمی‌آیند، و نیز ثابت شده که آنچه توسط Sprint استفاده می‌شود یک بن‌بست به تمام معنا است و در حال متروک شدن است. اکنون آنچه توسط Verizon عرضه می‌شود، در حال بدل شدن به استاندارد مورد پذیرش رقبایش هم هست، ولی با این حال شبکه‌های این شرکت‌ها با هم سازگار نیستند و این بدل به سرگیجه‌ای برای مشتریان شده. بنابراین در اینجا یک توضیح ساده راجع به برخی از مهم‌ترین پرسش‌ها ارائه می‌کنیم، که بر اساس مصاحبه‌هایی با کارمندان فنی این چهار شرکت مخابراتی تهیه شده است. این پاسخ ها به شناخت بیشتر ما از این تکنولوژی کمک فراوانی می کند.