سال نومیشود.زمین نفسی دوباره می کشد.برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زند

و پرنده های خسته بر می گردند و دراین رویش سبز دوباره…من…تو…ما…

کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟..نقش ما چیست؟…پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟…

زمین سلامت می کنیم و ابرها درودتان باد و

چون همیشه امیدوار وسال نومبارک................امیدوارم همیشه وهمه جا در کمال تندرستی به سرببرید شرمنده 20 روزی نبودم تا مطالب جدید براتون بزارم جاتون خالی مسافرت بودم همانند همه شما دوستان عزیز. دوستدار شمل مدیریت وبلاگ امیدپژوهش. سال خوبی داشته باشید

برچسب‌ها: